مقدمه
تقریباً همه ما روزهایی را تجربه کردهایم که میدانیم باید کاری را انجام دهیم، اما به جای شروع، سراغ کارهای بیاهمیتتر میرویم: مرتب کردن میز، چک کردن بیهدف شبکههای اجتماعی، یا حتی شستن ظرفهایی که هفتهها به آنها توجه نکردهایم! این عادت که به آن پشتگوشاندازی یا تعللورزی میگویند، میتواند آرامآرام بهرهوری، اعتمادبهنفس و حتی سلامت روان ما را تحتتأثیر قرار دهد.
چرا پشتگوش میاندازیم؟
پژوهشها نشان میدهند دلایل اصلی این عادت عبارتاند از:
- حواسپرتی و محرکهای بیرونی – تلفن همراه، پیامها و شبکههای اجتماعی انرژی توجه را میبلعند.
- ترس از شکست یا نتیجه ضعیف – فرد ترجیح میدهد شروع نکند تا با احتمال ناکامی روبهرو نشود.
- کمالگرایی – انتظار انجام کامل و بینقص یک کار، باعث میشود شروعش را مدام عقب بیندازیم.
- بیانگیزگی یا نبود هدف روشن – وقتی دلیل انجام کار را نمیدانیم، شروعش دشوار میشود.
پیامدهای پشتگوشاندازی
در کوتاهمدت شاید بهنظر برسد تعلل نوعی استراحت یا فرار موقت است، اما در بلندمدت میتواند باعث:
- افزایش استرس و اضطراب
- کاهش کیفیت عملکرد
- از دست دادن فرصتها
- افت عزتنفس و احساس گناه
راهکارهای غلبه بر پشتگوشاندازی…
- تکنیک «مهندسی معکوس» برای فهرست کارها: قبل از هرچیز، برنامه روزانه را دقیق و روشن بنویسید. اما صرفاً به این فهرست بسنده نکنید؛ باید آن را هرس کرده و فقط ۳ یا ۴ کار مهمتر را تعیین کرد تا تمرکز روی اهداف واقعی باشد. از این روش میتوان برای جلوگیری از انجام کارهای کماهمیت استفاده کرد.
- شناسایی ضربههای زمانی غیرضروری
- استفاده از زبان درونی مثبت و واقعگرایانه: اهداف را منطقی و قابلدستیابی تعیین کنیم و برای هر پیشرفت کوچک، خود را تشویق و در صورت انحراف، خود را بازبینی نماییم.
- روش «۵ دقیقه»
متعهد شوید فقط ۵ دقیقه کار کنید، اغلب همین شروع کوتاه باعث ادامه مسیر میشود. - تمرکز بر پیشرفت، نه کمال
به جای «باید عالی باشد»، بگویید «باید شروع کنم و بهترش کنم». - حذف عوامل حواسپرتی
موبایل را دور کنید، اعلانها را خاموش کنید و محیط کاری مرتب داشته باشید. - پاداش دادن به خود
بعد از هر بخش کوچک، به خودتان استراحت یا پاداشی کوچک بدهید.
منبع: غلبه بر پشت گوش اندازی نوشته ویندی درایدن
